Manzara hiç iç açıcı değildi. Aksine moral ve sinir bozucuydu. Ama ayaklarına kadar gelen kameraman ve mikrofonlu ablanın sevinciyle oradan oraya koşan küçücük çocukların yanında somurtmak olmazdı. O yüzden tüm haber boyunca yüzümde garip bir gülümseme mevcut.
Kısa keseyim.
Türkiye’de çocukların yüzde 55’i çalışıyor-muş.
Bu rakamı üstünden geçerek üç kez daha okudum. Büyük bir oran. Araştırmayı Çukurova Üniversitesi, Türkiye İstatistik Kurumu’nun verilerini derleyerek yapmış. Eğer gerçekliği yansıtıyorsa ki yansıtmasa bile şu küçücük yavruların bir an evvel elini eteğini tarlalardan çekip eşit fırsatlarda eğitim imkanına kavuşmaları gerekmez mi?
Aslında hem bizim kanunlarımıza hem de Uluslararası Çalışma Örgütü sözleşmesine göre 15 yaşın altında herhangi bir çocuğu çalıştırmak yasak! Kanun açık! Ama uygulama??? Bir çok mevzuya gösterilen hukuki hassasiyet keşke bu konuda da gösterilse… Bugün hangi tarlaya gitseniz 10 yaşın altında bir sürü çocuk bulursunuz. Bu sadece işverenin umursamazlığı değil, o tarlaya giden anne babanın da çaresizliği. Yoksullar ve ne şartta olurlarsa olsunlar o parayı oradan kazanmak zorundalar. Çoğu zaman ölüm pahasına…
Bireysel çabalar, stk’lar ne yazık ki yetersiz. Kesinlikle devletin yumruğunu masaya vurması gereken bir mevzu.
Bu haberi Temmuz 2016’da yaptım. Bir ramazan bayramı arifesiydi. Suriyeli çocuk işçiler sanıp çıkmıştık yola. Kendi çocuklarımızı gördük tarlalarda. Başka bir dünyaya sahip çıkma çabasındayken, kendi evlatlarımıza iyi imkanlar sağlayamadığımıza tanık olduk. Oralı buralı şuralı değil keşke dünya üzerindeki her çocuk doya doya yaşasa gülse…
İyi seyirler…
